Buiten de bak (4): Grand Prix-amazone Saskia Knol

0
797
Saskia Knol met Halivia tijdens een Working Equitation clinic.

In het vierde deel van ‘Buiten de bak’ spreken we wederom met een dressuuramazone. Grand Prix-amazone Saskia Knol is momenteel met drie paarden actief in de wedstrijdsport en vertelt ons over haar uitstapje naar Working Equitation, gevaarlijke fietsers en het belang van afwisseling.

Vier keer per jaar

Saskia biecht gelijk eerlijk op dat ze niet zo’n buitenruiter is. ‘Eigenlijk ga ik gewoon te weinig met mijn paarden naar buiten. Als ik vier keer per jaar een buitenrit maak is het al veel’, vertelt ze.

‘Cynosa, mijn Grand Prix-paard, heeft een tijdlang fietsers heel eng gevonden nadat ze een keer wielrenners voor zich over de kop zag gaan, dus dat was wel een dingetje. Ze vindt het heel leuk buiten, maar tegelijkertijd ook heel spannend en ik wil geen gevaar voor mijn medeweggebruikers zijn. Wij zoeken de afwisseling dus vooral in de bak zelf.’

Working Equitation

Die afwisseling heeft Saskia recent gevonden in de vorm van Working Equitation. Vorig weekend reed ze mee in een clinic van Arie de Best en dat smaakte naar meer. Ze vertelt: ‘Ik heb sowieso al een zwak voor Spaanse paarden en dan keek ik wel eens filmpjes en dacht ik “ohhh, dat is wel gaaf!”. De clinic was ontzettend leuk en ik gebruik nu thuis in de bak ook pilonnen en balkjes in mijn trainingen. Zo kan ik dressuurmatig rijden en toch een beetje spelen tussendoor, ik zie het als een goede aanvulling op de dressuur.’

Dat proeven van een andere discipline heel goed voor je eigen rijden kan zijn, ervaart ook Saskia. ‘Ik heb een zesjarige in het Z1 lopen die wat minder actief is. Ik ben dan geneigd om stevig door te rijden om te compenseren, maar bij dit soort oefeningen kom je dan jezelf tegen’, legt ze uit.

Smaakt naar meer

‘Working Equitation is heel meetbaar en dat vind ik gunstig, ik kan mezelf zo heel goed verbeteren.’ Of ze ermee doorgaat? ‘Ja, dat wil ik wel. Ik vind de wedstrijden nu nog te ver rijden voor iets waar ik nog heel “groen” in ben, maar ik ben wel van plan om wat meer clinics mee te pakken en misschien eens een wedstrijd in de buurt te rijden.’

Traversbalk

De leukste oefening vindt ze de traversbalk, die thuis in de bak natuurlijk ook eenvoudig mee te pakken is. ‘Ik rijd in principe twee keer per week wat fanatieker en dan drie keer in de week een lichtere training. Tijdens die lichtere training pak ik dan nu ook wat oefeningen uit de Working Equitation mee. In eerste instantie vonden mijn paarden de traversbalk maar vreemd, maar nu doen ze het allemaal al heel goed. Eentje begint het spelletje al helemaal te snappen en wordt er heel fanatiek van. Tegelijkertijd is het ontzettend nuttig: je verbetert niet alleen je travers, maar ook je appuyementen ermee.’

En de garrocha dan? ‘Ik heb thuis al een bezemsteel gespot’, grapt Saskia. ‘Op de clinic heb ik wel met een garrocha gereden, maar thuis nog niet. Het was wel even anders dan met twee handen, maar een goede test voor je aanleuning.’

Meer afwisselen

Hoewel Saskia dus weinig buiten rijdt, ziet ze het belang van afwisseling wel in. ‘Het was al anders geweest als ik gemakkelijkere uitrijmogelijkheden had. Nu moet ik altijd eerst langs de weg en dat vind ik toch niet zo prettig. Wel wil ik meer gaan afwisselen. Of nou dat nou richting Working Equitation, springen of buiten rijden is, maakt me eigenlijk niet uit. Ik zou gewoon één keer per week eens iets anders moeten doen.’

Bron: Buitenruiters, overname enkel toegestaan na schriftelijke toestemming.
Foto’s: Privébezit Saskia Knol