Droomritten (6): Op een echte Andalusiër over het Spaanse strand

0
384
Tamar zag haar droom in vervulling gaan: op een Andalusiër over het Spaanse strand.

Bijna elke buitenruiter heeft ze wel: droomritten. Hetzij met je eigen paard, hetzij ergens in een land ver weg. Tamar droomde er al jaren van om in Andalusië op een echte (witte) Andalusiër te rijden. Dit jaar kwam haar droom in vervulling, toen ze op vakantie ging naar Spanje. Aan Buitenruiters vertelt ze over haar ervaring.

Ongelukje vooraf

Toen ze haar vakantie naar Spanje plande besloot Tamar dat het er nu dan ook echt van moest komen: zij zou over het strand gaan rijden op een Spaans paard. Nog voor de vakantie begonnen was, werd het al spannend en leek het er zelfs even op dat haar droomrit niet door kon gaan. Bij het kitesurfen – een andere grote hobby van haar – ging het namelijk mis, vier weken voor haar vakantie.

‘Ik maakte een stuurfout waardoor ik een eindje vooruit werd getrokken en bij het landen in het zand verstapte ik me. Het resultaat: een ingescheurde enkelband en een klein breukje in mijn enkel. In het ziekenhuis werd me verteld dat ik weer mocht sporten als ik pijnloos kon rennen.’

Omdat Tamar haar droom niet zomaar wilde opgeven, besloot ze om de week voor haar vakantie toch nog even op een paard te stappen. ‘Gewoon even uitproberen. Opstappen, zitten en weer afstappen. Dat ging redelijk, dus ik ging met goede moed op vakantie. We gingen met het vliegtuig naar Malaga en vervolgens met de huurauto door naar Tarifa. Dat is het meest zuidelijk gelegen plaatsje in Spanje. Ondanks dat het kitesurfen – waarvoor we deze locatie gekozen hadden – niet ging lukken, had ik hele goede hoop dat paardrijden wel mogelijk was. Voor de zekerheid plande ik de afspraak wel wat verderop in de vakantie.’

Hurricane Hipica

Na een paar dagen van het mooie weer te hebben genoten, was het op een woensdag eindelijk zo ver. Tamars vriend bracht haar naar het terrein van Hurricane Hipica, waar ze hartelijk werden ontvangen door de Nederlandse eigenaresse.

‘Zij vertelde mij dat zij zo’n tien jaren geleden ook twee weken op vakantie was gegaan naar Tarifa en dat ze vervolgens niet meer terug naar Nederland is gegaan. Wat begon met drie paarden groeide uiteindelijk uit tot een stal met dertien. Grappend vertelde ze dat de enige reden dat het er niet nog meer zijn is dat ze er geen ruimte meer voor heeft.’

‘De paarden stonden in de ochtendzon nog wat te doezelen, en terwijl ik in de zadelkamer verbazingwekkend fijne laarzen uit mocht zoeken werd mijn paard gezadeld. En even later gingen we al op pad met zijn vijven: de eigenaresse van de stal en ik, onze twee paarden en de hond die de hele rit met ons heeft meegerend. Vanuit de stal rijd je door een klein bosje zo de duinen in en vijf minuten nadat ik was opgestapt stapten we het strand al op.

Stoer paard

Na een poosje stappen met mijn nieuwe beste vriend was het tijd voor een stukje harder. In het begin best even wennen voor mij: de ruinen die Hurricane Hipica heeft zijn pas erg laat gecastreerd. Mijn paard gedroeg zich nog behoorlijk stoer en werd heel sterk op het moment dat we aangaloppeerden. Daarnaast had hij ook een eigen mening over welke kant we precies op zouden gaan. Na een paar stukjes in galop begreep ik hem wat beter en vanaf toen was het genieten geblazen. Op de achtergrond de uitlopers van de bergen van Tarifa, aan mijn rechterhand de stralend blauwe zee, en daar weer achter de contouren van het gebergte van Tanger (red. Marokko).’

De bergen in

Na een half uur afwisselend stappen en galopperen over het strand, werd het tijd om de bergen in te gaan. De eigenaresse vertelde aan Tamar dat de bergen heel bijzonder waren om te zien, dus dat moest ze ook echt meemaken.

‘We moesten een groot hek door en reden van de weg af door het gras en de rotsen door naar boven. In het begin was ik nog erg aan het sturen om langs de grootste rotsen te lopen in plaats van er overheen, maar als snel werd duidelijk dat mijn paard toch echt beter wist wat hij deed dan ik. Met een soepele tred wist hij met het grootste gemak precies zijn hoef kwijt te kunnen in de kleine stukjes grond tussen de rotsen door.

Vrije dieren

Toen we een eindje van de weg vandaan kwamen werd mij duidelijk wat er zo bijzonder is aan de bergen en waar dat hek nou voor diende. Overal liepen de prachtigste Andalusiërs vrij rond, tussen de koeien, schapen, geiten en nog heel veel andere dieren. In deze bergen rond Tarifa is het namelijk gebruik dat vee-eigenaren en paardenhouders hun dieren vrij rond laten lopen. De eigenaresse van de stal legde uit dat dit vroeger wel eens tot problemen kon leiden: als er een ongeluk gebeurde met één van de dieren dan bleek dat dier van “niemand” te zijn. Sinds enkele jaren moet er daarom wel voor elk dier een vergunning worden aangevraagd.’

De hond liep gedurende de hele rit met de paarden mee.

Ook de paarden van Hurricane Hipica krijgen zoveel vrijheid als in het toeristenseizoen mogelijk is, vertelt Tamar. ‘Elke nacht worden alle paarden weggebracht naar een weiland om daar in de kudde lekker rond te lopen. ’s Ochtends vroeg worden ze vervolgens opgehaald naar het vertrekpunt van de ritten, maar ook daar mogen ze gewoon in een paddock vrij rondlopen. In de winter gaan alle paarden “de berg op” waar ze op een groot terrein de hele winter hun eigen gang mogen gaan.’

Na de ontmoeting met de vrije dieren van Tarifa werd het tijd om terug naar de stal te gaan. ‘Eenmaal terug bij stal werd mijn paard heel vlot afgezadeld terwijl ik mijn rijlaarzen omwisselde voor mijn sneakers. Na nog even kort nagepraat te hebben zat het er dan toch echt op. Een jeugddroom vervuld, maar dan ook nog eens op de mooist denkbare manier.’

Bron: Buitenruiters, overname enkel toegestaan na schriftelijke toestemming.
Foto’s: Privébezit