Buitenruiters probeert: boogschieten te paard!

0
461
Na de beginselen van het boogschieten te hebben geleerd, mochten we te paard.

Ook recreatieruiters houden van een uitdaging. Als dat dan niet is door middel van een flinke dagtocht, een TREC-training of endurancewedstrijden, dan wel door gewoon eens iets heel anders te proberen. Als je op internet rondkijkt naar wat er tegenwoordig allemaal georganiseerd wordt aan clinics en workshops blijkt er keuze genoeg. Mijn oog viel op een les Horseback Archery door Paard en Boog en samen met mijn zus schreef ik mij in.

Leren boogschieten

Aangekomen op manege Vita Nostra in het Groningse Stadskanaal begon de les met het aanleren van de technieken op de grond. Dat was maar goed ook, want boogschieten is niet zo eenvoudig als sommige pro’s (en acteurs!) het doen lijken.

Doe je even, toch? Galopje, pijl en boog paraat en schieten maar. Niet dus. Je moet die pijlen namelijk ook ergens laten en dat doe je niet in een pijlenkoker, maar door ze vast te houden met je booghand. Toen we de manier van vasthouden min of meer onder de knie hadden, mochten we gaan oefenen met het schieten. Ook dat bleek nog niet eenvoudig. Die doelen zijn best groot hoor, maar toch presteerde ik het regelmatig om de pijl snoeihard over het doel te laten suizen. Meer dan eens mocht ik mijn pijl – keurig met een stukje tapijt eraan, raakte ik toch nog iets – van de grond afrapen.

We oefenden het schieten uit verschillende houdingen, waarbij telkens veel aandacht was voor de juiste techniek: elleboog omhoog en vooral niet vergeten uit te zwaaien. Dat laatste vergat ik uiteraard continu. Nadat we onze pijlen ook lopend en rennend op de doelen hadden afgevuurd was het tijd voor het echte werk: te paard.

Nadat we rennend door de baan waren gegaan, mochten we te paard.

Snel pijlen laden

Mijn zus en ik vormden een duo en hadden samen een manegepaard uitgezocht. Het was ook mogelijk om een eigen paard mee te nemen, maar logistiek was een huurpaard voor ons een stuk praktischer. Wij kozen voor een betrouwbaar ogende appaloosa, die een zeer goede keus bleek. Niet onder de indruk van doelen, pijlen en bogen loodste hij ons braaf door de baan zodat wij ons konden richten op het schieten. Eerst in stap terwijl het paard door de ander geleid werd, later los in draf en ik beproefde zelfs mijn geluk met een stukje galop.

Mijn grootste succes. Die middelste pijl werd door mij afgeschoten. Vanaf het paard nog wel!

Uiteindelijk bleek het schieten niet het moeilijkste, het op tijd kunnen laden van een nieuwe pijl was de grootste beproeving. Terwijl ons paard braaf doorstapte hannesten wij met de pijl om vervolgens te ontdekken dat het volgende doel alweer heel dichtbij was. Even halthouden, verder frunniken en uiteindelijk toch nog schieten was het gevolg. Maar hé, we deden het wel!

Na heel wat oefenen durfde ik het aan om vanuit galop een pijl op het doel af te vuren. Net echt, toch?

Verder oefenen

Veel te snel was de dag weer voorbij, maar wat hebben we het leuk gehad. Zo leuk zelfs, dat ik besloten heb zelf wat benodigdheden te kopen en thuis verder te oefenen. Het lijkt mij een goede manier om mijzelf en mijn paarden wat afwisseling te bieden en me te ontwikkelen op een heel ander vlak van de paardensport.

Arno (Paard en Boog) en Deborah (Padery Ranch, organisator), ontzettend bedankt voor deze workshop. We hebben genoten!

Bron: Buitenruiters, overname zonder schriftelijke toestemming niet toegestaan.
Beeldmateriaal: Buitenruiters