Droomritten (1): Paardrijden in het Angeles National Forest

0
190
Door de oortjes van Hustler kijken we onze gids Kathy op de rug.

Bijna elke fanatieke buitenruiter heeft wel wat op zijn of haar bucket list staan. Van een trektocht over de Veluwe, tot aan een rit door de bergen in het buitenland. Als je zo’n avontuur dan uiteindelijk meemaakt, wil je het ook delen met anderen, toch? Daarom komen wij met deze nieuwe rubriek, waarin buitenruiters vertellen over hun droomrit.

In dit eerste deel van deze rubriek trapt Mayra – oprichter van Buitenruiters.nl – zelf af. Zij ging in oktober 2017 op familiebezoek naar de Verenigde Staten en maakte daar samen met haar vriend een avontuurlijke rit door de heuvels van het Angeles National Forest.

Samen op pad

Toen wij de plannen voor ons familiebezoek maakten, gaf ik het direct bij mijn vriend aan: ik wil daar een buitenrit maken op een westernpaard. Dat snapte hij en tot mijn verbazing gaf hij – terwijl hij amper rij-ervaring heeft – aan ook wel mee te willen. Zo gezegd, zo gedaan en op die manier kwamen we uit bij de Rainbow Ridge Ranch van Kathy.

Terwijl wij een verklaring tekenden waarin we aangaven dat we begrepen dat een paard een vluchtdier is en kan schrikken van onder andere niezen, hoesten, een rinkelende telefoon – eigenlijk alles – en dat we vooral op eigen risico gingen rijden, werden onze paarden voor ons gezadeld.

Fijne paarden

Voor mijn vriend was er de doodbrave, nuchtere American Appaloosa genaamd Hustler. Een lieve, bruine ruin die tijdens de rit bewees zijn gewicht in goud waard te zijn. Mijn vriend mag dan wel een absolute beginner zijn, bang is hij niet. Hustler had dat helemaal door en loodste mijn vriend dus gewoon overal doorheen. ‘In galop de berg op? Geen probleem, houd je maar vast, ik regel dat wel’, zo’n type, geweldig.

Mijn partner voor deze rit was de voskleurige Quarab Bullseye. We waren het erf nog niet af toen hij al liet merken dat hij over het nodige temperament beschikt. Geeft niet, dat is precies wat ik fijn vind en gewend ben van mijn eigen paarden. Die paar sprongetjes zat ik wel uit, wat mij een waarderend ‘good riding!’ van het personeel opleverde, en toen konden we op pad.

Onze partners voor deze rit. Links mijn vriend op Hustler, rechts ik op Bullseye.

Niet voor bangeriken

Met zijn drietjes – het was dus een privérit zonder andere toeristen – reden we zo vanaf het erf de natuur in. Kathy voorop om de weg te wijzen, mijn vriend in het midden en ik als hekkensluiter om in de gaten te houden of hij het volhield. Al gauw bleek dat het Angeles National Forest niet voor bangeriken is. In eerste instantie reden we over brede zandpaden, maar al gauw gingen we via smalle slingerpaadjes de bergen in. En dat ging dus niet alleen in stap, maar ook in draf en galop, superspannend!

Ik stond ervan te kijken hoe stevig onze paardjes op hun benen stonden. Niks was ze te gek en ook toen we een stukje heel steil naar beneden gingen, wisten ze precies wat ze moesten doen. Voor mij zag ik Hustler met mijn vriend voetje voor voetje naar beneden schuifelen, terwijl de losse stenen hem voorbij rolden. Daarna waren Bullseye en ik aan de beurt en na een korte aarzeling van de vosruin zette hij op mijn verzoek dan toch de afdaling in.

Een hele eer…

Veel te snel waren we weer terug bij de ranch, waar we beiden terug konden kijken op een heerlijke rit en een mooi avontuur. Toen ik Bullseye afzadelde en Kathy complimenteerde over zijn africhting en het feit dat hij als huurpaard toch zo heerlijk sensibel en aan de hulpen was, kwam ik nog even voor een verrassing te staan.

De prachtige vos was namelijk helemaal geen huurpaard, er had naast Kathy zelfs nog helemaal niemand anders op gereden. Hij was wel aangekocht voor de buitenritten, maar vanwege zijn temperament vooralsnog ongeschikt gebleken. Omdat ik bij het boeken had aangegeven over een ruime hoeveelheid ervaring te beschikken, besloot ze hem aan mij toe te vertrouwen. Een hele eer bleek later, toen Kathy mij aan een vaste klant voorstelde met de woorden ‘zij heeft op Bullseye gereden’ en de klant in kwestie bijna van haar stoel rolde van verbazing.

Waarom ze het aandurfde om mij met haar paard op pad te sturen? ‘Je bent een Nederlandse, die kunnen nou eenmaal goed rijden’, en daar kon ik het mee doen.

De prachtige omgeving waar we doorheen reden.

Deel jouw avontuur!

Heb jij ook zo’n rit gemaakt die je altijd bij zal blijven? Het maakt niet uit of het nou in Nederland of tijdens je vakantie in het buitenland was, maar vertel ons erover! Deel jouw avontuur met de redactie van Buitenruiters en wie weet ben jij de volgende die met een tof verhaal op de website staat!

Je verhaal insturen? Dat mag naar info@buitenruiters.nl of benader ons via Facebook.

Bron: Buitenruiters, overname enkel toegestaan na schriftelijke toestemming.
Foto’s: Privébezit