Georgette Zeijen: Van verzorgster bij de boer naar NK endurance

0
1321

Buitenritten maken vinden we bijna allemaal hartstikke leuk en menig enduranceruiter is dan ook als recreatieve buitenruiter begonnen. Voor de kersverse Nederlands kampioene endurance is dat niet anders gegaan. Georgette Zeijen vertelt ons alles over hoe zij van verzorgster van de pony van de aardappelenboer naar Nederlands kampioen endurance ging.

Club Penny

‘Ik had vroeger altijd de Club Penny om te lezen en daar stonden vaker stukjes in over de endurancewedstrijden die Carmen Römer reed. Dit vond ik toen al heel erg leuk, lekker buiten rijden en dat ook nog in wedstrijdverband!’

Voor Georgette was dit echter nog geen haalbare kaart, ze mocht namelijk niet op paardrijles op de manege. Wel had ze een verzorgpony bij de aardappelenboer in het dorp. Wat begon met poetsen werd later rijden en op een zeker moment ook samen op buitenrit. ‘Maar meedoen aan wedstrijden was niet mogelijk omdat we geen trailer hadden en mijn ouders hier niet zo aan trokken. Endurance bleef toen dus altijd bij lezen…’

Theo en D-Prodigy

Jaren later – toen Georgette inmiddels verhuisd was en een eigen Arabisch Volbloed genaamd Perzeus had – kwam ze in contact met Theo Heldens. Hij reed destijds endurance op hoog niveau en zat in het Nederlandse team. ‘Ik ben begonnen met samen rijden en meehelpen met het trainen van zijn endurancepaarden’, vertelt ze. ‘Al snel ben ik ook meegegaan als groom naar een wedstrijd en toen wist ik het zeker, dit is de discipline die bij mij past! Dit wil ik ook!’

Georgettes eigen paard was op dat moment herstellende van een peesblessure, waarvan ze vermoedt dat hij door haar te fanatieke trainingen ontstaan was. Eind oktober 2014 was het dan toch zover: ze reed haar eerste wedstrijd met haar Perzeus. In 2015 volgde er nog een wedstrijd, maar helaas raakte hij toch weer geblesseerd. Dat was het moment waarop Theo aanbood dat Georgette wel met zijn D-Prodigy (Prody voor intimi) op wedstrijd mocht. Ze begon in klasse 1 en mocht – als dit goed zou gaan – ook klasse 2 starten. En goed ging het, in dat jaar verzamelde ze voldoende winstpunten om klasse 3 startgerechtigd te zijn.

Elk seizoen een klasse hoger

Georgette vertelt over haar stormachtige opmars richting de Nederlandse titel: ‘Ik heb wel echt geluk gehad dat ik de kans heb gekregen om zo’n super ervaren paard te mogen rijden. Dat heeft alles wel versneld. Eigenlijk is mijn endurance-carrière toen supersnel gegaan en heb ik elk seizoen een klasse hoger kunnen starten.’

Over het NK vertelt Georgette dat ze er helemaal niet vanuit was gegaan dat ze een kans maakte om op het podium terecht te komen. ‘Ik wilde dit seizoen heel graag een rit van 160 kilometer starten en goed uitrijden en het NK in Ermelo was hiervoor de meest praktische keuze. De titel was niet mijn doel en dat maakt het natuurlijk wel extra speciaal dat ik Nederlands kampioen ben geworden. Ik moest er ook wel eventjes aan wennen.’

Ben jij benieuwd naar hoe Georgette traint en zich voorbereidt op de wedstrijden? Dat lees je volgende week op Buitenruiters.

Bron: Buitenruiters, overname enkel toegestaan na schriftelijke toestemming.
Foto: Maarten Hanke