Marijke Visser: ‘Deze wedstrijd rijden was mijn droom’

0
381
Archiefbeeld WK endurance in Tryon.

Marijke Visser is met Rouchka de Luc tweede geworden op één van de meest prestigieuze internationale endurancewedstrijden. Ze droomde er al jaren van om de technische en heuvelachtige wedstrijd over 160 kilometer in het Zuid-Franse Florac te rijden, vertelt ze in een reactie aan de KNHS.

Het begin van een droom

‘In 2011 ben ik in Florac geweest om te kijken tijdens het Europees Kampioenschap. Dat jaar stond in het teken van ons eerste kampioenschap en ik ging daar samen met Fenne Koppenol en Joyce van den Berg heen om ervaring op te doen. Ik weet nog goed dat ik onder de indruk was van de omgeving. Hier begon mijn droom om deze wedstrijd ooit eens te rijden. Maar absoluut nog niet om dat toen al te doen. Want ik had toen niet het gevoel al klaar te zijn voor deze wedstrijd.’

Na heel wat jaren begon het bij Marijke te kriebelen om de wedstrijd te rijden. Zeker nu ze Rouchka rijdt, die volgens haar heel geschikt is voor het parcours in Zuid-Frankrijk. Met hem durfde ze haar droom te verwezenlijken.

Teleurstellend WK

‘Vorig jaar tijdens de Wereldruiterspelen in Tryon waren we er van overtuigd dat we heel hoog konden eindigen.’ Door de zware omstandigheden ter plaatse besloot de organisatie echter de wedstrijd stop te zetten. Het gevolg was dat Marijke (en de andere deelnemers) een goede klassering uit haar hoofd kon zetten.

‘Na de grote teleurstelling in Tryon wilde ik zo graag laten zien waar Rouchka echt goed in was. Dit jaar op het EK was er een vlak parcours, waar hij absoluut goed op kan lopen. Maar ik geloofde dat hij kon stralen op het technische parcours van Florac. Dus dit seizoen hebben we overlegd, gepland en gedroomd en als doel gesteld om Rouchka in Florac te starten.’

Serieuze bergen

De wedstijd in Florac kenmerkt zich door de grote verschillen in hoogte en de moeilijkheid van de verschillende ondergronden en de smalle paden. ‘Heuvels mag je wel weglaten’, meent Marijke. ‘Dit waren serieuze bergen. Het is de oudste, georganiseerde endurance-wedstrijd. Het is een race die je toch ooit in je leven een keer gereden wilt hebben. Als je dan mag finishen is dat echt wauw. Maar dat ik met Rouchka naar de tweede plaats mocht vliegen, is onbeschrijflijk gaaf. Zeker omdat ik zo ontzettend heb geloofd in Rouchka, dat hij dit zou kunnen. Ik had niet durven denken dat hij dit zo gaaf zou vinden en zo makkelijk naar de finish zou lopen.’

Lees het volledige interview hier.

Bron: KNHS
Foto: FEI / Martin Dokoupil